W poprzednich odcinkach.
W miejscu otoczonym śmiercią znalazłem powód, by żyć.
Nie musisz być sam.
W szkole jest nowy przystojniak, którego obie całowałyśmy,
i mamy o nim nie gadać?
Po tym, co zrobiła dla ciebie moja rodzina?!
Nie uratowali mnie, tylko wykorzystali!
„Banieczka, banieczka, kłopoty i świeczka”.
Chcę sławę, którą ukradłeś!
Ludzie giną codziennie.
Jeśli mam zdobyć rozgłos, muszę działać z rozmachem.
Panie Donahue, to materiał na wyłączność.
Jeśli mnie nie znajdziesz w trzy dni, odeśle mnie z informacją, kto mnie zabił.
Yukio znaleziono z poderżniętym gardłem.
- Zasłużył na coś gorszego. - Też straciłem dziecko.
Każdy rodzic widział fałsz twojej żałoby.
Zabiorę ją. By ją chronić.
Grzebię mu w rzeczach.
Śmierdzi pan.
Ucieka!
Jeśli nie odzyskamy głowy Chico, kartel...
...ją zabije.
A seryjny morderca zabije ciebie. Wiemy.
Chyba was posrało.
Nie zabiłbym dla żadnej sprawy.
- Nie chcę być sama. Zostaniesz? - Jasne.
Idiota!
Nie wróciłaś na noc. Pilnuj ich jak oka w głowie.
Spóźnił się pan na kolację.
Jeśli jesteś gotów oddać życie...
Uciekaj!
...tak się stanie.
Dziękuję.
Lin ma patrzeć, jak córka umiera.
SZKOŁA ZABÓJCÓW
Widziałaś kogoś?
Nie.
Wczoraj, kiedy...
Nie teraz.
Walisz, jakby gówno wyruchało ostrygę.
Mamy większe problemy niż Skunks Le Swąd.
Nie wiemy, czy ktoś jest w środku.
- Może wyszli? - Może czekają?
Skąd mieliby wiedzieć, że przyjdziemy?
Wiedzieli sporo rzeczy.
W takim razie może odkryją też tajemnicę smrodu Marcusa.
To przypadek klasycznego zesrania się w gacie.
Pewnie miał brzuch pełen bimbru i występków.
Jeśli chcesz tu rządzić, spoko.
Zrobimy to po twojemu.
Ale czy możemy liczyć na nią?
Jasne.
Obserwowałam podwórko.
Saya ma rację.
Pełno tam pułapek.
Nie widać, czy ktoś jest w środku.
Więc? Co teraz?
Mam złe przeczucia.
Na pewno powinniśmy to robić?
Zaczynam myśleć, że Lex ma rację.
- Może powinniśmy... - Wezwać gliny?
To mniej samobójcza opcja.
- A mówi to królowa potępionych. - Nie musieliście przychodzić.
Że co? Tak, narażamy się na niebezpieczeństwo, żeby ci pomóc.
- Miło, że zauważyłaś. - Już wiem, czemu Willie się wypiął.
To normalne, że się martwimy.
Możemy tam zginąć.
Billy ma rację.
Chciałem, żebyście pomogli, ale o tym nie pomyślałem.
Wydawało mi się...
Do tego nas przeszkolono.
Mamy likwidować potwory, takie jak ten w tym domu.
Nie obiecam, że nikt nie zginie - ale pomożemy światu.
I przyjaciółce.
„Nie obiecam, że nikt nie zginie”.
To mowa demotywacyjna? Jezu...
- Próbuję tylko... - Odezwa przed niechybną klęską?
To nie jest norma.
Nie potrzebujemy twoich kazań, żeby się zmotywować.
Wszyscy sporo ryzykujemy.
To, cokolwiek to jest, to rodzina.
Marcus i Maria nas potrzebują.
Spoko.
Jeden za wszystkich, wszyscy...
Super. On też? Co jeszcze?
Gdy to się sypnie, uratujesz mnie?
Nic się nie sypnie.
Radziłam sobie z gorszymi śmieciami.
Mamy dwa cele: eliminację seryjnych zabójców
i znalezienie głowy Chico.
Słyszeliśmy to już milion razy. Nie jesteśmy głupi.
Powtórzę znowu.
Listonosz Lex podchodzi do drzwi.
Pogwizduje, jest spokojny i radosny.
Szczęśliwy listonosz z przesyłką...
z mniej szczęśliwą zawartością.
PIERDOL SIĘ, SZMATO
Petra i Billy podchodzą od tyłu.
Uwaga na nogi, podwórko to pole minowe, dosłownie.
Będziecie wsparciem. Poczekacie na sygnał,
zdetonujecie bombę i otoczycie wieśniaków.
Narobicie hałasu, więc konieczna będzie dystrakcja.
Tak jak nas uczyli w szkole - nie próbujemy się chować,
odwracamy uwagę.
Zwarci i gotowi.
Sąsiedzi założą, że wieśniaki odpalają fajerwerki,
a my zagłuszymy Lexa.
Ja poczekam na sygnał, żeby wejść na piętro.
Jeśli są w środku, będą już wiedzieć, że idziemy.
Już po drzwiach. Wszystko idealnie wymierzone.
Chcesz się wyściskać?
Dziękuję nic nie kosztuje.
To tylko pusia. Wyczuła kolegę.
Mówiłeś serio.
W takich sytuacjach czuję totalne odrealnienie.
Jakby to był sen.
Mordercy w środku są bardzo prawdziwi.
Myślałem, że nie boisz się śmierci.
Gdy jest odległą teorią.
Przekichane. Mamy przesrane.
Nie, proszę.
Gdzie oni są, do cholery?
Dupa.
Muszę tu zginąć?
Odrobina uznania, pochwała przyjaźni.
Jasne, czemu nie.
Co muszę...
Co do...? Cholera!
Gotowy do zabicia.
Marcus!
Cholera!
Poderżnij gardło!
A masz, śmieciu!
Boże!
Lodówka!
Cholera!
Przesrane!
Weszliście do ropiejącej dupy samego diabła!
Skąd moja siła? PCP!
Giną twoi kumple!
Rodzynki pana Rogersa, czerwony wór McDonalda - to spisek.
Poczuj, jak włazi ci w dupę pan złotych łuków!
Wyruchałaś go, co?
Nie płacz.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Przysłałem kogoś, miała was chronić.
Miała was chronić.
Tak mi przykro.
Posłuchaj.
Zapomnij o wszystkim.
Ufasz mi?
Pani Gao.
- Wszystko dobrze? - Co dla mnie masz?
Wiem, dokąd poszli.
- Wyważmy drzwi. - Mamy czekać na sygnał.
Co za szaleństwo.
Dlaczego tu przyszłaś?
Bo tylko was lubię.
Jeśli macie zginąć, powinnam być z wami.
Jeśli mam zginąć...
mogłabyś...?
Moglibyśmy...?
Przesrane!
Poszła!
Dobra, ćpuny. Poznajcie Skynyrd!
Ruchy, to jak pieprzony Bejrut!
Drzwi są za grube! Chodź.
Wespniemy się na piętro.
Powinniśmy wejść od frontu.
Drzwi frontowe to śmierć.
Zaufaj mi - to lepszy plan.
Walić to.
Czekacie na kogoś?
Macie mnie za idiotę?
Drzwi są wzmocnione stalą zbrojeniową,
przyspawaną wielkim fiutem Jezusa Chrystusa!
Kuzynie Jimie, zasłuż na swoją meskalinę.
Zbierz ich.
Nie krzywdź Marcusa.
Mamy plany.
Zgadza się. Do dzieła.
Spocone jaja szatana!
Gorący ocet i szczyny.
Czas, żeby stary kuzyn Jim dał wam nauczkę!
Kurza stopa!
Pozwoliłabyś jej mnie zabić!
Sue Ann lubi się rżnąć, tańczyć i wyć.
Ryzykuję przyszłość mojej rodziny, żeby ci pomóc!
Ryzykujesz tyle, żeby pokazać, jak bardzo potrzebuję twojej pomocy?
Że możesz mi odebrać wszystko?
Mają racje.
Jesteś walnięta.
Myślisz, że spałaś z nim z zemsty, ale prawda jest bardziej przerażająca.
Masz kolejny powód, żeby zgrywać ofiarę!
A ty zabójczynię - cyniczną, bezpieczną i samotną!
I tak zabiłabyś Chico.
To cię usprawiedliwia?
Przestań się nad sobą użalać!
Brudasy w moim domu?!
Babcia sama u siebie sprząta.
- Nie zamierzam... - Nie ma tu dla was miejsca.
Nie będę próbował cię wywabić.
Pamiętasz lekcje pływania?
Bałaś się, byłaś najmniejsza w klasie.
Ale pokazałaś im, bo najdłużej wstrzymywałaś oddech.
Cholerne ćpuny.
Spokojnie.
Pokaż tacie, jak długo wytrzymasz.
Twoja córka jest ceną za podstęp.
Przytul ją.
Pożegnaj się.
- Wynoszę się stąd. - Złaź ze mnie!
Dobra, impreza przenosi się na dół.
To pułapka.
Zbierz resztę i wiej stąd.
Chester zaprosił tego drugiego!
Zabiłaś moją babcię!
Gdzie ona jest?
Tutaj.
Tato!
Brawo. Mama byłaby dumna.
On rucha psy.
Rucha psy!
Psy. On.
Nie kochają go.
Kto to?
Kochaj go, Boże!
Kochaj swoją zabójczą pałą!
Kij bejsbolowy?
To nie „Wojownicy”.
Zostaw ją, ty śmieciu!
Obrażasz moich krajan?
Za bardzo się zbliżasz do prawdziwej Ameryki.
Zniesławiasz mą godność -
a jestem mesjaszem, bezbożny barbarzyńco!
Jest za duży, to go tylko...
Jestem solą tej ziemi.
I wy, miejskie dzikusy, jeszcze zobaczycie!
Padnij!
Wybrałaś mnie.
Na litość boską...
- Pieprzyć to. - Skończyła ci się amunicja, gnoju.
Cicho dziecinko, ani słowa już,
stary Gil wbije w ciebie nóż.
Stary Gil wbije w ciebie nóż.
Myślałem...
Myślałem, że umrę.
Dziękuję.
Czas na nas.
Musimy iść.
Ruchy!
Musimy znaleźć Marcusa.
Pomóc mu.
Nie.
Wy wszyscy...
jesteście jak kleszcze,
wysysacie ze mnie krew.
Ściągacie mnie na dno.
Mam dosyć.
Na żywo z piwnicy jakiegoś grubasa w urokliwym Sunset District
w bajecznym San Francisco -
oto Godzina z Chesterem Zjeboryjem!
Dzisiejszym gościem jest niedoszły zabójca prowadzącego -
Marcus Lopez Arguello!
A teraz człowiek, który może zabić nas wszystkich - Chester Zjeboryj!
Dziękuję.
Witajcie w programie.
Oklaski dla tego ryżego orangutana, Dwighta Shandy'ego!
Dziś zbadamy, jak się rodzą potwory.
Co jest u źrodła tej brzydoty i przemocy.
Dlaczego się nią karmimy?
Ludzie chodzili na publiczne egzekucje,
jedli popcorn i ciastka.
Dziś tych emocji szukamy w horrorach.
Wielbimy morderców, a ignorujemy świętych.
Dlaczego?
Sądzę, że stajemy się...
Nie twoja kolej!
W każdym razie, ludzie uwielbiają potwory.
Hodują je, bo ich potrzebują.
Ze mnie zrobiono to coś...
więc zasłużyłem na odrobinę sławy!
Czy przyznasz tutaj, na oczach milionów,
że nie jesteś mordercą z sierocińca.
Że to ja, Zjeboryj,
znany seryjny zabójca, dokonałem tego dzieła.
I że ty mnie do tego zmusiłeś.
Znęcałeś się nade mną.
Wysadziłeś mnie,
obudziłeś chyłkiem mą morderczą żyłkę.
Wybacz, to zaboli.
Mów.
Tak.
Chester... zabił tych ludzi.
Bo?
Bo...
chce coś znaczyć.
Zostawić po sobie ślad, nawet jeśli to tylko plama gówna.
Nie umie budować, więc niszczy.
Posunąłby kozę w telewizji, żeby zwrócić na siebie uwagę.
Nie potrzebuje kamery.
Hipokryta!
Gdy społeczeństwo nagrodziło cię za moją pracę,
nie protestowałeś.
Wyobraź sobie, ile osób zobaczy ten wywiad,
jeśli zrobię ci z głowy sito!
Czekaj. Przepraszam.
Daj mi skończyć. Dla widzów.
To wszystko, co robiłeś,
ludzie, których krzywdziłeś...
- wszystko dla sympatii nieznajomych? - Tak myślisz?
Wydaje ci się, że ich miłość wypełni pustkę.
O to tu chodzi?
Tata zrobił mi świństwo, więc pokazuję rany światu,
licząc na czek i uścisk?
Liberałowie uwielbiają mówić innym, co myśleć, czuć i mówić.
Myślicie, że gdyby inni przestrzegali waszych zasad,
świat byłby pełen słońca i całusków!
Mówię tylko,
że smutek to uwewnętrzniona złość.
Patrzę na ciebie i widzę smutek.
Nie chcesz sławy -
chcesz być kochany.
Kamera nie przyniesie ci ukojenia.
Sława nie naprawi tego, co się stało.
Co zostało zepsute.
Jestem zepsuty?
Wszyscy jesteśmy.
Dlatego szukamy sensu
i sprawiedliwości.
Co ty o tym wiesz?
Chciałem zabić Ronalda Reagana.
Skrzywdzić najlepszego prezydenta, jakiego mieliśmy?
Mniejsza, myliłem się.
Przerzucanie bólu na innych nie pomaga.
Gdy czujesz się smutny lub zły, tylko rodzina i przyjaciele mogą ci pomóc.
Moja rodzina to banda durnych wieśniaków.
Byłem szczęśliwszy bez nich.
Nie musi chodzić o więzy krwi.
Byłem szczęśliwszy z tobą.
Byłeś moim pierwszym kumplem.
Ale mnie wysadziłeś.
Przykro mi.
Obaj robiliśmy sobie gówniane rzeczy.
Może o tym zapomnimy?
W mojej szkole byliby tobą zachwyceni.
Chodź ze mną.
Poukładamy to sobie razem, jako przyjaciele.
Bardzo chciałbym chodzić do twojej szkoły.
I być twoim kumplem.
Piękne słówka - nabrałeś mnie!
Zadrwiłeś z moich uczuć!
Przez takich śmieci jak ty traci się wiarę w ludzi!
Ale piękne słówka nie sprawią, że ludzie przestaną kibicować ofiarom,
które pragną się zemścić!
Peppermint, nie!
Koniec polowania.
Tato!
Otwórz oczy!
Obudź się! Tato!
Przegrałeś.
Tato!
Zabiorę ją do świątyni na wielki test.
Tato!
Proszę, nie.
Nie jest gotowa.
Ja też nie byłam.
Tylko cię kochałam.
Nie prosiłem o to.
To już przeszłość.
Saya ma rację -
była naiwna.
Też byłeś sam.
Myślałam, że rozumiesz.
Byłem. Rozumiałem.
Uwierzyłam w kłamstwa...
choć znałam prawdę.
Mogę liczyć tylko na siebie.
Nie tego chciałem.
Tak mi przykro.
Dałem ciała.
Nie wiem, co ze mną nie tak.
Nie chciałem kolejnego obowiązku.
Obowiązku?
- Nie mówię, że ty nim byłaś. - Jak to nie?
I masz rację. Jestem zepsuta.
Byłam związana całe życie, a ty byłeś moim nowym sznurem.
Ale z tym już koniec. Jesteś wolny.
- Oboje jesteśmy. - To z Sayą -
nawaliłem, ale zrozumiałem...
że cię kocham.
Możesz coś dla mnie zrobić?
Przestań kłamać.
Miałem spytać, czy znalazłaś mojego syna.
Widzę, że tak.
Co tak długo? Wiejmy, zanim wszystko się...
spieprzy.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Marta Piasecka